WALKING FOR THAILAND (ตั้งแต่ 11 กุมภาพันธ์ 2541-15 กุมภาพันธ์ 2541)เว็บไซท์ Escati ร่วมฉลองครบรอบ 10 ปีโครงการ Walking for Thailand ซึ่งเริ่มต้นขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2541 ทั้งสองคนเริ่มต้นเดินในเวลา 11.00 น จาก ด่านตรวจคนเข้าเมืองปาดังเบซาร์ชายแดนไทย-มาเลเซีย ตลอดระยะเวลา 9 เดือนใช้เวลาในการเดินเท้า 225 วัน และเดินเป็นระยะทาง 3,063 กิโลเมตรผ่านจังหวัดต่างๆ 32 จังหวัดรวมใช้เวลาในการเดินถึง 98 วัน ทั้งเดนนิสและวิลเลี่ยมสิ้นสุดการเดินทางที่จังหวัดพิษณุโลกในวันที่ 15 ธันวาคม 2541 ในเวลา 18.00 น. ทั้งสองเล่าว่า “เราใช้งบประมาณซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก Escati เป็นเงินทั้งสิ้น 350,000 บาท เมื่อเรามาถึงจังหวัดพิษณุโลกเรามีเงินเหลือประมาณ 2,000 บาทเท่านั้น” “ เราทั้งสองคนใช้เวลาในการเดินเฉลี่ย 31.25 กิโลเมตรต่อวันแม้แต่วันที่ร้อนที่สุดของฤดูร้อนในประเทศไทย แต่เราไม่เคยเปียก มีเพียงครั้งเดียวที่เกือบโชกเหมือนกันในขณะที่เกิดพายุฝนฟ้าคะนองดีที่เราพบคนขับรถบรรทุกที่มีน้ำใจรับเราและคอยช่วยเหลือเท่าที่เขาจะช่วยได้ เราซึ้งในความมีน้ำใจของคนขับรถคนนั้นมาก เราได้ช่วยเหลือเขาโดยพลัดกันขับรถ ขณะที่ฝนตกอย่างไม่ลิมหูลืมตาราวชั่วโมงกว่า ในที่สุดเราก็เดินมาถึง ราชบุรีจนได้” ผมออกเดินมาตามลำพังจากด่านปาดังเบซาร์มาจนถึงกระบี่ในเวลาประมาณ หนึ่งทุ่มของวันที่ 28 มีนาคม รวมระยะทาง 375 กิโลเมตร ผมพักอยู่ที่ไทยโฮเต็ลเป็นเวลาหกวัน ที่กระบี่ผมพบกับบุญชู จินาภิรมย์ (วิลเวี่ยม) ที่ค็อฟฟี่ช็อปแห่งหนึ่ง เขาจำผมได้จากข่าว Walking for Thailand ทางโทรทัศน์ ต่อมาเราก็เป็นเพื่อนสนิทกัน วิลเลี่ยมบอกว่าเขาเคยเป็นพระจำพรรษาอยู่ 12 ปีก่อนสึกออกมา ระหว่างเป็นพระเคยเดินธุดงค์อยู่ในป่าทางภาคเหนือ วิลเลี่ยมบอกว่าผมต้องการเพื่อนเพื่อคอยช่วยเหลือ คอยเป็นล่ามและคอยอำนวยความสะดวก จากนั้นเราทั้งสองก็เป็นทีมเดียวกันและเริ่มออกเดินจากกระบี่มาภูเก็ต จนกระทั่งถึงภูเก็ตเราได้เข้าพักที่โรงแรมถาวร (ที่พักคืนละ 330 บาท) สำหรับวิลเลี่ยมเขาเพิ่งเดินทางได้ 230 กม.ส่วนผมเดินจากปาดังเบซาร์มาจนถึงภูเก็ตก็ 605 กม.พอดี เรามีความเห็นว่าโครงการ Walking for Thailand จะเป็นการสร้างความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ เราเริ่มมุ่งหน้าต่อเพื่อเป้าหมายข้างหน้าที่ได้คาดหวังไว้ว่าจะเดินให้ถึงสนามบินนานาชาติดอนเมืองก่อนสิ้นเดือนพฤษภาคม  วันอังคารที่ 5 พฤษภาคม 2541 เราพักผ่อนการเดินทางที่โรงแรมสุขสันต์ (270 บาท) ที่นี่มองเห็นถนนเลียบช่ายหาดของประจวบคีรีขันธ์ ถ้านับจากกระบี่เราเดินมาได้ 855 กม.และ 1,230 จากปาดังเบซาร์ เราทั้งคู่เดินมาถึงโรงแรมในเวลา 21.00 น. ที่ประจวบเราทั้งคู่เหนื่อยมากมาถึงโรงแรมเจอที่นอนเราก็หลับเป็นตาย เราเดินจากทับสะแกมาจนถึงประจวบฯใช้เวลา 15 ชม.ระยะทาง 44 กม. คุณสามารถติดตามอ่านเหตุการณ์ต่างๆระหว่างการเดินของเราสิ่งที่ได้พบเห็นระหว่างทาง ความมีน้ำใจที่เราได้รับจากคนไทยที่เว็บไซท์ของ Escati ดูที่หัวข้อเรื่อง Our 1998 Walk Experience & Publicity  วันพุธ-พฤหัสบดีที่ 6-7 พฤษภาคม 2541 ตอนเช้าเราต้องซื้อรองเท้าใหม่ 2 คู่ที่ร้านบาจาคู่ละ 499 บาท เป็นรุ่น พาวเวอร์ชู เป็นรองเท้าคู่ที่สองของผมนับตั้งแต่เดินจากปาดังบาซาร์มาจนถึงประจวบคีรีขันธ์รวมถึงการเดินในสถานที่ต่างๆที่เราไปถึง เราเดินผ่านวัดบนเดินเขาที่มีฝูงลิงมากมาย ทิวทัศน์ที่มองจากบนเขานี้ช่างสวยงามจริงๆ วิลเลี่ยมบอกผมว่า “เราเดินกันมาไกลมากตั้งแต่ภาคใต้มาจนถึงนี่” ผมตอบว่า เรายังต้องเดินอีกไกลกว่าจะถึงเหนือสุดของไทยที่แม่สาย มันเป็นเรื่องมหัศจรรย์และท้าทายสำหรับเรามากที่เริ่มโครงการ Walking for

Thailand ผมประทับใจประจวบฯมาก ผมวางแผนไว้ว่าอยากจะเช่าอพาร์ทเม็นต์สักหลังที่มองเห็นทิวทัศน์ทะเลของประจวบฯประมาณเดือนธันวาคม 2551เพื่อหนีความหนาวเย็นจากจังหวัดพะเยา วันศุกร์ที่ 8 พฤษภาคม 2541 ออกจากโรงแรมสุขสันต์เราเดินมาตามถนนเพชรเกษมทางหลวงหมายเลข 4 เพื่อมาอำเภอหัวหิน วันนี้อากาศแจ่มใส ทิวทัศน์ชนบทสองข้างทางทำให้เราผ่อนคลาย เราเดินกันทางด้านขวาของถนนหันหน้าให้กับรถที่วิ่งสวนมา 32 กม.ก็มาถึงกุยบุรี เราถึงกุยบุรีราวห้าโมงครึ่ง ระหว่างทางพบคนไทยใจดีมากมาย เราค้างคืนที่กุยบุรีหนึ่งคืนที่โรงแรมกุยบุรีอินน์ ห้องพักคืนละ 180 บาท รุ่งเช้าเราเดินต่ออีก 28 กม. อีกประมาณ 7 กม.ก่อนถึงปราณบุรีเราหยุดพักค้างคืนที่โรงแรม Wap House ห้องพักคืนละ 350 บาท จนกระทั่งเช้าต่อมาเป็นวันอาทิตย์ที่ 19 พ.ค. 41 เราก็ถึงปราณบุรี เราเดินผ่านศูนย์ฝึกของกองทัพอากาศเพื่อสู่อำเภอหัวหิน หลังจากที่เดินข้ามทางรถไฟเข้าสู่ตัวอำเภอเราทั้งสองได้พักด้วยการถอดรองเท้าออกแล้วเดินตามชายหาดลุยน้ำทะเลเข้าสู่ตัวเมือง เวลา 16.00 น.เราพักกันที่โรงแรมพนันชัย (Pananchai Hotel) โรงแรมคืนละ 500 บาทแต่มีสิ่งอำนวยความสะดวกให้เราอย่างครบครันทั้งแอร์คอนดิชั่น เคเบิ้ลทีวี กับสิ่งหนึ่งที่ทำให้เราทำความสะอาดร่างกายและเสื้อผ้าก็คือเครื่องทำน้ำอุ่นนั่นเอง วันจันทร์-อังคารที่ 11-12 พฤษภาคม 2541 เราออกสำรวจตลาดหัวหิน หัวหินเป็นเมืองที่น่าอยู่มาก วิลเลี่ยมพบพื่อนเก่าคนหนึ่งที่เคยทำทัวร์เขาพาแขกกรุ๊ปมาพักที่โรงแรมโซฟิเทล เราเลยถือโอกาสเดินเข้าไปสำรวจโรงแรมเพื่อเปรียบเทียบกับโรงแรมระดับสามดาวของเราแต่เราก็ให้ห้าดาวสำหรับโรงแรมที่เราพัก เราพบกับ Berny ที่บาร์ของเขา และพบกับ Gary ที่เกสท์เฮ้าส์ชื่อ All Nations เราเรายังได้พบกับ Colin ผู่เขียนหนังสือเรื่อง Hua Hin-Cha Am Observer และโคลินก็ได้สัมภาษณ์เราเกี่ยวกับ Walking for

Thailand ซึ่งจะลงตีพิมพ์ในฉบับเดือน กรกฎาคม/สิงหาคม เราใช้เวลาพักที่หัวหินนาน 2 วันเต็ม เราประทับใจที่นี่มากทิวทัศน์เมื่อมองจากบนดาดฟ้าขอโรงแรมสวยมากและผ้าที่เราซักแห้งแล้วเพราะที่ดาดฟ้าแดดดี ตอนนี้เสื้อผ้าของเราแห้งและไม่เหม็นอีกต่อไปแล้ว ยกเว้นถุงเท้าของวิลเลี่ยมที่ยังเหม์นอยู่ ไม่น่าเชื่อว่าถึงตอนนี้ผมเดินมาได้ 1322 กม.แล้วถ้านับจากด่านที่ปาดับเบซาร์ส่วนวิลเลี่ยมเดินมาได้ 847 กม.จากกระบี่ นับว่าเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ทำงาน Walking for

Thailand.
An English Language Version of Escati ‘Walking for Thailand 1998 Story’ will be available on Sunday 18th May 2551. This date is a lucky date for the Thai people. Let’s take the numbers using ‘Digits Sum Arithmetc’. 18 + 5 (May) = 23 + 2551 (Thai Year) = 2574. Add these numbers together = 18. Add these together = 9.

Number 9 is the Lucky Number in Thailand’:

http://www.applet-magic.com/Digitsumarithmetic.htm

I now have pleasure to introduce you to ‘The Walking Man’:

http://www.walking-in-thailand.com

Yours truly,

A journey of 3 thousand kilometres begins with a single step.

It’s now 10 years ago since I Walked for Thailand in 1998 with my great Thai friend Boonchai Jinapirom (William). We walked for 98 days through 32 provinces & a total distance of 3,063 kilometres. We did this to demonstrate our support and respect for the Thai Nation in difficult times, meeting the Thai people, giving them hope and encouragement, receiving a lot back and showing that walking is a simple, enjoyable and healthy exercise:

http://www.escati.com/walking_for_thailand.htm

Boonchai now works for Tez Tour Thailand at Bangkok’s New International Airport at Suvarnabhumi. Tez Tour Thailand (http://www.teztour.com) is a tour company from The Russian Federation who bring thousands of tourists from Russia to Thailand & the numbers are growing every year. If you meet Boonchai in Bangkok please CONGRATULATE him for Walking For Thailand with me in 1998. He loves Thailand as I do.

http://www.walking-in-thailand.com

Here are some Powerful Inspirational Movies for you to watch & send to all your friends:

http://www.powerofattitudemovie.com

Join us & Escape to Thailand…The Land of Happy Smiles…

Keep smiling!

Yours truly 

Thursday,12th February 1998…Garden Home Hotel…Hat Yai…Home Sweet Home…20.30 hrs…My Dream Come True…

Having spoken to Wat and Andrew on the phone from my hotel room, I took my long dreamed of shower and it was glorious, sitting on the floor of the bathroom, totally exhilerated. I changed into clean clothes and went down to find my friend, the hotel manager, who was in the coffee shop…I showed him my Walking For Thailand information sheet…He read it twice…You walked here from Sadao?…

Later in the evening we went to a disco, close by and I was doing my Thai style dancing and entertaining the crowd. The DJ informed everyone that I had just walked to the disco from Sadao which caused roars of laughter…I didn’t take any information sheets, as there is a time and place, for doing it correctly…

“Whatever The Mind Of Man Can See And Believe…He Can Achieve”…

During the 3 rest days I got my small rucksack weight down, by 2 kilos to 5 kilos…For example…I had a full small bottle of hair shampoo and replaced it with 2 sachets…Also during my walk to Hat Yai I had my rucksack on my back using the 2 shoulder straps…This made me off balance and the straps grated against my shoulders, as my shirt was very wet from perspiration and I lost some skin, where the straps had been.
I bought a small thick towel to put, folded in half, across my shoulders, so I can carry my rucksack on my left shoulder, protected by the towel. Then I can hold on to the ends of the towel, which stops me swinging my arms, when walking, saving my energy for my legs and feet…And this will place the weight on my left leg, which is stronger than the right one, that I broke, badly, in 1996. I also had to find a way of getting the blisters on my feet to heal quickly and realised the skin on my feet was too hard, so it needed softening and I went to the 7 Eleven and bought some Nivea Cream to put on my feet, 3 times a day. It worked…

On Saturday evening 14th February 1998 we had a Valentine’s Day party at the hotel coffee shop with many of my friends present…It was a wonderful evening, which I shall never forget…

http://www.escati.com/walking/padang_besar_to_hat_yai.htm

Today, 14th February 2006, is Valentine’s Day…I wish you all a Very Happy Valentine’s Day…Especially to Your Escati Webmaster and My Great Friend, Dan Nickerson and his lovely girlfriend Brandie in Sanford, Maine, USA…

http://www.historychannel.com/exhibits/valentine

I shall continue my Walking For Thailand 1998 Story on my Walking in Thailand website…Shortly…

http://www.walking-in-thailand.com

Here are our 1998 Walk Experiences & Publicity…

http://www.walking-in-thailand.com/1998.htm

Keep Walking!

Join us & Escape to Thailand…The Land of Happy Smiles…

http://www.escati.com/thailand_of_escati.htm

Keep smiling!

Yours truly