WALKING FOR THAILAND (ตั้งแต่ 11 กุมภาพันธ์ 2541-15 กุมภาพันธ์ 2541)เว็บไซท์ Escati ร่วมฉลองครบรอบ 10 ปีโครงการ Walking for Thailand ซึ่งเริ่มต้นขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2541 ทั้งสองคนเริ่มต้นเดินในเวลา 11.00 น จาก ด่านตรวจคนเข้าเมืองปาดังเบซาร์ชายแดนไทย-มาเลเซีย ตลอดระยะเวลา 9 เดือนใช้เวลาในการเดินเท้า 225 วัน และเดินเป็นระยะทาง 3,063 กิโลเมตรผ่านจังหวัดต่างๆ 32 จังหวัดรวมใช้เวลาในการเดินถึง 98 วัน ทั้งเดนนิสและวิลเลี่ยมสิ้นสุดการเดินทางที่จังหวัดพิษณุโลกในวันที่ 15 ธันวาคม 2541 ในเวลา 18.00 น. ทั้งสองเล่าว่า “เราใช้งบประมาณซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก Escati เป็นเงินทั้งสิ้น 350,000 บาท เมื่อเรามาถึงจังหวัดพิษณุโลกเรามีเงินเหลือประมาณ 2,000 บาทเท่านั้น” “ เราทั้งสองคนใช้เวลาในการเดินเฉลี่ย 31.25 กิโลเมตรต่อวันแม้แต่วันที่ร้อนที่สุดของฤดูร้อนในประเทศไทย แต่เราไม่เคยเปียก มีเพียงครั้งเดียวที่เกือบโชกเหมือนกันในขณะที่เกิดพายุฝนฟ้าคะนองดีที่เราพบคนขับรถบรรทุกที่มีน้ำใจรับเราและคอยช่วยเหลือเท่าที่เขาจะช่วยได้ เราซึ้งในความมีน้ำใจของคนขับรถคนนั้นมาก เราได้ช่วยเหลือเขาโดยพลัดกันขับรถ ขณะที่ฝนตกอย่างไม่ลิมหูลืมตาราวชั่วโมงกว่า ในที่สุดเราก็เดินมาถึง ราชบุรีจนได้” ผมออกเดินมาตามลำพังจากด่านปาดังเบซาร์มาจนถึงกระบี่ในเวลาประมาณ หนึ่งทุ่มของวันที่ 28 มีนาคม รวมระยะทาง 375 กิโลเมตร ผมพักอยู่ที่ไทยโฮเต็ลเป็นเวลาหกวัน ที่กระบี่ผมพบกับบุญชู จินาภิรมย์ (วิลเวี่ยม) ที่ค็อฟฟี่ช็อปแห่งหนึ่ง เขาจำผมได้จากข่าว Walking for Thailand ทางโทรทัศน์ ต่อมาเราก็เป็นเพื่อนสนิทกัน วิลเลี่ยมบอกว่าเขาเคยเป็นพระจำพรรษาอยู่ 12 ปีก่อนสึกออกมา ระหว่างเป็นพระเคยเดินธุดงค์อยู่ในป่าทางภาคเหนือ วิลเลี่ยมบอกว่าผมต้องการเพื่อนเพื่อคอยช่วยเหลือ คอยเป็นล่ามและคอยอำนวยความสะดวก จากนั้นเราทั้งสองก็เป็นทีมเดียวกันและเริ่มออกเดินจากกระบี่มาภูเก็ต จนกระทั่งถึงภูเก็ตเราได้เข้าพักที่โรงแรมถาวร (ที่พักคืนละ 330 บาท) สำหรับวิลเลี่ยมเขาเพิ่งเดินทางได้ 230 กม.ส่วนผมเดินจากปาดังเบซาร์มาจนถึงภูเก็ตก็ 605 กม.พอดี เรามีความเห็นว่าโครงการ Walking for Thailand จะเป็นการสร้างความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ เราเริ่มมุ่งหน้าต่อเพื่อเป้าหมายข้างหน้าที่ได้คาดหวังไว้ว่าจะเดินให้ถึงสนามบินนานาชาติดอนเมืองก่อนสิ้นเดือนพฤษภาคม  วันอังคารที่ 5 พฤษภาคม 2541 เราพักผ่อนการเดินทางที่โรงแรมสุขสันต์ (270 บาท) ที่นี่มองเห็นถนนเลียบช่ายหาดของประจวบคีรีขันธ์ ถ้านับจากกระบี่เราเดินมาได้ 855 กม.และ 1,230 จากปาดังเบซาร์ เราทั้งคู่เดินมาถึงโรงแรมในเวลา 21.00 น. ที่ประจวบเราทั้งคู่เหนื่อยมากมาถึงโรงแรมเจอที่นอนเราก็หลับเป็นตาย เราเดินจากทับสะแกมาจนถึงประจวบฯใช้เวลา 15 ชม.ระยะทาง 44 กม. คุณสามารถติดตามอ่านเหตุการณ์ต่างๆระหว่างการเดินของเราสิ่งที่ได้พบเห็นระหว่างทาง ความมีน้ำใจที่เราได้รับจากคนไทยที่เว็บไซท์ของ Escati ดูที่หัวข้อเรื่อง Our 1998 Walk Experience & Publicity  วันพุธ-พฤหัสบดีที่ 6-7 พฤษภาคม 2541 ตอนเช้าเราต้องซื้อรองเท้าใหม่ 2 คู่ที่ร้านบาจาคู่ละ 499 บาท เป็นรุ่น พาวเวอร์ชู เป็นรองเท้าคู่ที่สองของผมนับตั้งแต่เดินจากปาดังบาซาร์มาจนถึงประจวบคีรีขันธ์รวมถึงการเดินในสถานที่ต่างๆที่เราไปถึง เราเดินผ่านวัดบนเดินเขาที่มีฝูงลิงมากมาย ทิวทัศน์ที่มองจากบนเขานี้ช่างสวยงามจริงๆ วิลเลี่ยมบอกผมว่า “เราเดินกันมาไกลมากตั้งแต่ภาคใต้มาจนถึงนี่” ผมตอบว่า เรายังต้องเดินอีกไกลกว่าจะถึงเหนือสุดของไทยที่แม่สาย มันเป็นเรื่องมหัศจรรย์และท้าทายสำหรับเรามากที่เริ่มโครงการ Walking for

Thailand ผมประทับใจประจวบฯมาก ผมวางแผนไว้ว่าอยากจะเช่าอพาร์ทเม็นต์สักหลังที่มองเห็นทิวทัศน์ทะเลของประจวบฯประมาณเดือนธันวาคม 2551เพื่อหนีความหนาวเย็นจากจังหวัดพะเยา วันศุกร์ที่ 8 พฤษภาคม 2541 ออกจากโรงแรมสุขสันต์เราเดินมาตามถนนเพชรเกษมทางหลวงหมายเลข 4 เพื่อมาอำเภอหัวหิน วันนี้อากาศแจ่มใส ทิวทัศน์ชนบทสองข้างทางทำให้เราผ่อนคลาย เราเดินกันทางด้านขวาของถนนหันหน้าให้กับรถที่วิ่งสวนมา 32 กม.ก็มาถึงกุยบุรี เราถึงกุยบุรีราวห้าโมงครึ่ง ระหว่างทางพบคนไทยใจดีมากมาย เราค้างคืนที่กุยบุรีหนึ่งคืนที่โรงแรมกุยบุรีอินน์ ห้องพักคืนละ 180 บาท รุ่งเช้าเราเดินต่ออีก 28 กม. อีกประมาณ 7 กม.ก่อนถึงปราณบุรีเราหยุดพักค้างคืนที่โรงแรม Wap House ห้องพักคืนละ 350 บาท จนกระทั่งเช้าต่อมาเป็นวันอาทิตย์ที่ 19 พ.ค. 41 เราก็ถึงปราณบุรี เราเดินผ่านศูนย์ฝึกของกองทัพอากาศเพื่อสู่อำเภอหัวหิน หลังจากที่เดินข้ามทางรถไฟเข้าสู่ตัวอำเภอเราทั้งสองได้พักด้วยการถอดรองเท้าออกแล้วเดินตามชายหาดลุยน้ำทะเลเข้าสู่ตัวเมือง เวลา 16.00 น.เราพักกันที่โรงแรมพนันชัย (Pananchai Hotel) โรงแรมคืนละ 500 บาทแต่มีสิ่งอำนวยความสะดวกให้เราอย่างครบครันทั้งแอร์คอนดิชั่น เคเบิ้ลทีวี กับสิ่งหนึ่งที่ทำให้เราทำความสะอาดร่างกายและเสื้อผ้าก็คือเครื่องทำน้ำอุ่นนั่นเอง วันจันทร์-อังคารที่ 11-12 พฤษภาคม 2541 เราออกสำรวจตลาดหัวหิน หัวหินเป็นเมืองที่น่าอยู่มาก วิลเลี่ยมพบพื่อนเก่าคนหนึ่งที่เคยทำทัวร์เขาพาแขกกรุ๊ปมาพักที่โรงแรมโซฟิเทล เราเลยถือโอกาสเดินเข้าไปสำรวจโรงแรมเพื่อเปรียบเทียบกับโรงแรมระดับสามดาวของเราแต่เราก็ให้ห้าดาวสำหรับโรงแรมที่เราพัก เราพบกับ Berny ที่บาร์ของเขา และพบกับ Gary ที่เกสท์เฮ้าส์ชื่อ All Nations เราเรายังได้พบกับ Colin ผู่เขียนหนังสือเรื่อง Hua Hin-Cha Am Observer และโคลินก็ได้สัมภาษณ์เราเกี่ยวกับ Walking for

Thailand ซึ่งจะลงตีพิมพ์ในฉบับเดือน กรกฎาคม/สิงหาคม เราใช้เวลาพักที่หัวหินนาน 2 วันเต็ม เราประทับใจที่นี่มากทิวทัศน์เมื่อมองจากบนดาดฟ้าขอโรงแรมสวยมากและผ้าที่เราซักแห้งแล้วเพราะที่ดาดฟ้าแดดดี ตอนนี้เสื้อผ้าของเราแห้งและไม่เหม็นอีกต่อไปแล้ว ยกเว้นถุงเท้าของวิลเลี่ยมที่ยังเหม์นอยู่ ไม่น่าเชื่อว่าถึงตอนนี้ผมเดินมาได้ 1322 กม.แล้วถ้านับจากด่านที่ปาดับเบซาร์ส่วนวิลเลี่ยมเดินมาได้ 847 กม.จากกระบี่ นับว่าเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ทำงาน Walking for

Thailand.
An English Language Version of Escati ‘Walking for Thailand 1998 Story’ will be available on Sunday 18th May 2551. This date is a lucky date for the Thai people. Let’s take the numbers using ‘Digits Sum Arithmetc’. 18 + 5 (May) = 23 + 2551 (Thai Year) = 2574. Add these numbers together = 18. Add these together = 9.

Number 9 is the Lucky Number in Thailand’:

http://www.applet-magic.com/Digitsumarithmetic.htm

I now have pleasure to introduce you to ‘The Walking Man’:

http://www.walking-in-thailand.com

Yours truly,